Impressies van gespreksgroep Timotheus

Van: Jandirk Pronk We kwamen bij elkaar op 11 september, 2 en 20 oktober en op 20 november. Indrukken van 11 september: Op 11 september zijn we begonnen aan een serie avonden die tot doel hebben om ons te bezinnen op inhoud en toekomst van de lutherse gemeente in Amsterdam Zuid Oost. We willen de komende maanden een helder profiel formuleren van onze gemeente en ook een duidelijk profiel van de dominee die we zoeken voor de toekomst van die gemeente. Immers per 1 september gaat Ds. Lieske met emeritaat. Op de eerste avond hebben we gesproken over ons persoonlijk geloof. Over onze zekerheden en onze twijfels en over hoe we omgaan met de zekerheden en twijfels van elkaar en van anderen in onze gemeente. Wat betekent het om verantwoordelijkheid te nemen voor de gemeente? We hebben de pagina’s 4, 5 en 6 van het boekje dat ds. Lieske gemaakt heeft met elkaar gelezen. En ds. Lieske heeft een samenvatting verteld van de pagina’s 7 t/m 11.  Een paar vragen kwamen naar voren:
  1. Wat betekent voor ons een ‘open gemeente’? Hoe ziet dat er in onze situatie uit? Voor wie is die gemeente? Wat is karakteriek voor die gemeente?
  2. Hoe gaan wij in  onze gemeente om met die dubbele opdracht van de Christelijke Gemeente zoals geformuleerd op blz. 9 en 10.
  3. Wat houdt overdragen in onze situatie in? Aan wie dragen wij over? Welke rol speelt de cultuur in onze wijze van overdragen aan nieuwe generaties?
Indrukken van 2 oktober: Een paar thema’s stonden centraal in het gesprek:
  • Wat is een open gemeente, zijn wij dat en willen wij dat zijn?
  • De relatie tussen binnen en buiten en hoe stellen we prioriteiten
  • Hoe dragen we over aan een nieuwe generatie?
Het eerste thema kwam goed aan bod. Kenmerken die genoemd werden:
  • Bij ons kan je naar de kerk komen zonder onderdruk gezet te worden dat je direct iets moet doen,
  • Bij ons is iedereen welkom, ook moslims. Maar voor hun eigen geloof moeten ze naar de moskee gaan.
  • Open is niet vrijblijvend. Waarin komt dat niet vrijblijvende tot uiting? Bijv.: dat we de lutherse liturgie volgen.
  • Maar wat kenmerkt ons nu, waar mensen van buitenaf mee geconfronteerd worden als ze hier binnen komen? Bijv.: die lutherse liturgie, en de liederen die we zingen, onze Surinaamse traditie.
  • Openheid betekent, dat we ook ruimte voor onze traditie willen hebben. Wij zijn onderdeel van de veelkleurigheid.
  • Dat zijn kernwoorden die aan het eind van dat deel van het gesprek worden genoemd: open kan zijn ‘bewust divers’,veelkleurigheid en elkaar ruimte gunnen.
Het tweede thema (de relatie tussen binnen en buiten) kwam moeilijk op tafel:
  • Je dienst aan de wereld en je eigen eredienst envieren beïnvloeden elkaar en moeten zo elkaar voeden. Hoe dat werkt moeten we nog eens over doorpraten.
  • Waar houden we ons buiten de muren van de kerk mee bezig? Hoe stellen we daarin prioriteiten? Hier moeten we in de toekomst in het kader van het jaarplan meer aandacht aan besteden. Is bij het formuleren van het profiel van de gemeente van belang.
Het derde thema, het overdragen aan een nieuwe generatie:
  • Daar zit veel pijn, ook in de persoonlijke ervaringen. Het is ze zowel als gemeente als individueel (met de eigen kinderen)  niet  gelukt de nieuwe generatie voor regelmatig kerkbezoek te winnen.
  • We zijn ook niet echt gewend om met elkaar te praten over wat ons dit doet. Dus dreigen we telkens terug te komen bij die ene vraag naar de truc die jongeren weer de kerk in haalt.
  • Hoe krijgen we een gesprek op gang waarin we dat loslaten en waarin we als authentieke geloofsgemeenschap van voor het merendeel een oudere generatie in gesprek zijn met jongere generaties die het op hun manier doen?
Indrukken van 20 oktober: Op 20 oktober zetten we dit gesprek voort aan de hand van het lezen van de pagina’s 14 t/m 18 van het boekje over Timoteus. Een paar dingen sprongen er in het gesprek uit:
  • Een centrale zin is: “Het doel van deverkondiging is: liefde, vanuit een rein hart en een goed geweten en eenongeveinsd geloof”. Daarbij denken we aan het belang van de kracht van ons persoonlijk geloof. Het uitbannen daarmee van negativiteit, je niet laten infecteren. Blij zijn met de nieuwe mensen die de laatste tijd weer komen,blijmoedig investeren in contacten met hen.
  • We staan stil bij de zin waarin gesproken wordt over het niet gebruiken van de Schrift in het eigen belang van een bepaalde groep. De Schrift moet de gelegenheid krijgen in onze gemeente om zichzelf uitte leggen.
Ds. Lieske geeft aan, dat er dus teksten zijn in deSchrift, die daarin cruciaal zijn en andere die daarin minder centraal zijn.Woorden als Rechtvaardigheid, Hoop en Liefde moeten steeds gelezen worden in de kernbetekenis die in de gehele Schrift hieraan wordt gegeven.
  • In dat kader moeten we ook de betrekkelijkheid inzien van deze bijzondere gemeente in de context van de mondiale samenleving. Hang naar bijzonderheid leidt tot verlammende theologische debatten i.p.v.gemeenteopbouw van Godswege in een sfeer van vertrouwen.
Indrukken van 20 november: We lezen de blz. 19 t/m 21 van het boekje over Timoteus en geven aan welke zinnen er volgens ons uitspringen. Aan de hand daarvan spreken we over:
  • Het geloof is wel persoonlijk, maar niet privé. Het gaat zeker om onze persoonlijke band met God, maar dat is in de gemeente geen vrijblijvende zaak. Die ervaring moeten we met elkaar delen en uitwisselen, juist als er verschillen tussen ons als gemeenteleden bestaan.
  • Het geduld dat God met ons heeft. Hoe God ons geharrewar verdraagt en steeds weer vertrouwt op het goede.
  • Dat het niet gaat om wij (als club gelovigen) tegenover de ‘heidense’ buitenwereld. Het onderscheid tussen ‘ons’ en de‘anderen’ is met de boodschap van Jezus weggevallen. “Jezus bleek een Messias voor anderen te zijn”.
  • Voelen we de gang naar de kerk nu als een‘moeten’ een verplicht zijn? Of is het een innerlijke drang. Is er in onszelf een stem die ons roept?
We praten door over de toekomst van onze gemeente. Wat is nu van belang in onze geschiedenis wat we mee willen nemen de toekomst in. Wat zijn echt bouwstenen uit ons verleden die we niet moeten vergeten?
  • Hoe wij hebben geleerd om te gaan met botsingen in de gemeente. Botsingen zijn goed, daar leren we van. Dat vormt wie we zijn.Maar we moeten ons zelf ook gunnen om te vergeven en te luisteren naar elkaar.Daarover praten we door a.d.h.v. de tekst van Paulus over “hoe om te gaan met verzet tegen het nieuwe verstaan”. Paulus geeft in die tekst ook mensen “prijs aan de satan, om het lasteren af te leren”.
  • Maar dat doet hij op basis van zijn eigen ervaring, dat hoe zondig en lasterend hij zelf misschien ook was, hij toch door God werd aangeraakt en zich bekeerde. Dus die Hoop blijft er altijd en die moet er ook altijd blijven. Ook in onze gemeente, wanneer we op dit moment breken met sommige mensen, omdat zij zich niet willen focussen op wat werkelijk van belang is voor de toekomst van onze gemeente. Zo willen wij ook in de toekomst omgaan met meningsverschillen. Onze geschiedenis als gemeente is een bijzondere. Drie dingen springen er uit:
  • Het feit, dat we de EBG verlaten hebben en Luthers geworden zijn. Luthers zijn is voor ons vrijheid in geloof en niet wettisch denken.
  • Het feit dat de gemeente voor een groot deel bestaat uit eerste generatie migranten. Ons gesprek met de nieuwe generaties is daarin belangrijk. We moeten ze loslaten en met ze in gesprek blijven.
  • De plek waar wij staan: de Bijlmermeer. In smeltkroes van culturen ook qua geloof en geloofsbeleving.
Nieuwsgierig geworden? U kunt gewoon aanschuiven bij de groep en meepraten en denken over het profiel en de toekomst van de gemeente. De volgende bijeenkomst is op dinsdag   januari om 19.30 u. in De Nieuwe Stad kamer 3 Het gespreksboekje is in de kerk verkrijgbaar en hier in te zien
Bookmark de permalink.